من یک مادر موی‌سفید افغان هستم. شما از جهاد و مبارزه مردان سخن می‌گویید، اما آیا فراموش کرده‌اید که پشت بسیاری از همان مردانی که شما از جهادشان یاد می‌کنید، یک مادر، یک همسر، یک خواهر یا یک دختر ایستاده بود؟

مردان شاید در میدان جنگ بودند، اما زنان در خانه سنگر می‌ساختند؛ فرزندان را بزرگ می‌کردند، خانواده را نگه می‌داشتند، گرسنگی و ترس را تحمل می‌کردند و در نبود مردان، بار سنگین زندگی را به دوش می‌کشیدند.

اگر مردی برای دفاع از باور و سرزمینش به میدان رفت، آیا مادری که او را تربیه کرد و همسری که در نبودش خانواده را سرپرستی کرد، هیچ نقشی نداشت؟

جهاد و مبارزه را فقط با تفنگ و حضور در میدان جنگ تعریف نکنید. زنانی بودند که با صبر، قربانی، تربیه فرزندان و تحمل سال‌ها رنج، در کنار مردان این سرزمین ایستادند.

پس زنان افغانستان را کوچک نشمارید. اگر از فداکاری مردان سخن می‌گویید، از مادرانی نیز یاد کنید که مردان را پرورش دادند و زنانی را فراموش نکنید که در دشوارترین روزها کنار خانواده‌های‌شان ماندند.

این سخن یک مادر موی‌سفید است: تاریخ افغانستان فقط داستان مردانی نیست که در میدان بودند؛ داستان مادرانی نیز هست که در پشت آن میدان‌ها، نسل‌ها را زنده نگه داشتند.

#افغانستان #عبدالله_سرحدی #زنان #مادران #واکنش #طالبان